راهنمای کوتاه در مورد لباس گیپور شیک

لباس مجلسی گیپور

گیپور نوعی بافت ماسوره ای است که با دست و بافتن نخ درست شده است. این نخ ها را برای راحت تر چرخاندنشان، روی قرقره (ماسوره) میپیچانند. بافت ماسوره ای معمولا روی قرقره توری بافته میشوند. این قرقره، میخ هایی دارد که با الگویی مناسب روی آن قرار گرفته شده اند. با بافت دقیق نخ ها دور این میخ ها، به تدریج زیبا میشود.

ویژگی اصلی این پارچه، روشی است که طرح و نقش های اصلی الگو به جای نوار به تور متصل میشوند. تور گلدوزی که عمدتا با استفاده از یک سوزن، نخ و قیچی دوخته میشود را معمولا ترجیح میدهند با تور بدوزند؛ درنتیجه تور بافته شده ممکن است بسیار ضخیم باشد. درعوض، گیپور ظریف تر است و طرح و نقش های اصلی تور را برجسته تر نشان میدهد و برای طرح های بسیار زیبا و ظریف دوخته میشود.

مقاله ۴۰ مدل لباسی که همه زنان باید آنها را بشناسند را بخوانید.

خاستگاه گیپور

گیپور کلمه ای فرانسوی و به معنای نوار است و به روشی که تور تمایل دارد نخ ضخیم تری را در الگو داشته باشد، اشاره دارد. علاوه براین، این کار به طرح کمک میکند تا برجسته تر شود و توجهات را به ظرافت تور، جلب میکند. در زمینه مُد، گیپور به عنوان پارچه ای مجلل درنظر گرفته میشود که بافت لباس زنانه را با ظرافت خاصی نشان میدهد.

گیپور

در اروپا به خاطر تغییرات قابل توجهی از آن که قرن شانزدهم در ایتالیا و مالتا رخ داد و ظریفترین نخ ابریشم و سلولز بافته شد، بسیار پرطرفدار است. در میلان و فلاندر، روش طرح گل سرخ به کار برده میشد. طرح گل سرخ درمورد طرح گلدار نازک است که اجزایش با حلقه های کوچک قلابدوزی، به همدیگر وصل شده اند.

بعدها روش خاصی به نام تور بدفورشایر، قرن نوزدهم در انگلستان بوجود آمد. امروزه این پارچه در سراسر جهان، پرطرفدار است و اغلب در دوخت لباسهای سبک آفریقایی، استفاده میشود.

تولید و کیفیت

گیپور به هر دو روش مدرن و سنتی، تولید میشود:

۱- بیرون کشیدن: الگویی است که برای پارچه هایی به کار میرود که نخ اضافی از آنها بیرون زده است. این الگو برای از بین بردن قابلیت شکنندگی و به طور کلی دوام بیشتر پارچه با بافتن نخ های اضافی، اجرا میشود.

۲- نقش اندازی: قلابدوزی روی پارچه ای انحلال پذیر که بعداز آن در یک محلول خاص حل میشود، انجام میشود.

۳- توسط دستگاه ریسندگی: الگویی که با کمک برنامه ریزی اجرا میشود. این روش تولید، هم پارچه های طبیعی (توری که با الگویی مشخص، ضخیم و سفت بافته شده است) و هم پارچه های مصنوعی (تولید پارچه ای بسیار ظریف) را شامل میشود.

گیپور میتواند از نخ های مختلفی بافته شود:

  • ابریشم– الیافی طبیعی که با بازشدن پیله کرم ابریشم بدست می آید.
  • پنبه– الیافی آلی از کرک پنبه
  • کتان– الیافی طبیعی و آلی از گیاه کتان
  • ویسکوز– الیافی مصنوعی براساس خمیر چوب
  • پارچه زری– الیافی مصنوعی که برای براق شدن با زرورق، روکش یا پوشیده میشود.
  • لایکرا– الیافی مصنوعی و کشی
  • پلی استر– الیافی مصنوعی که از پلیمرهای قابل ارتجاع ساخته شده است.

اغلب، تزئین اصلی با نخ های طبیعی و شبکه اتصال دهنده ازجمله مواد مصنوعی ساخته میشوند. گرچه این قانون اختیاری است و معمولا ترکیبات جزئی توسط تولید کننده روی برچسب محصول، مشخص میشوند.

گیپور

انواع

براساس نوع الیاف، انواع گیپوری که در ادامه معرفی شده اند را از هم تشخیص میدهند:

کلاسیک: پارچه ای توری بدون پارچه ای افزودنی

  • چرمی: پارچه ای بادوام و ضخیم
  • کشی: پارچه ای کشی به علاوه لایکرا
  • براق: پارچه ای مات و ضخیم با درخشندگی فلز
  • تور: پارچه ای نازک با کمی قلابدوزی
  • زر: پارچه ای زیبا و همراه با درخشندگی
  • کش بافت: از جنس کش

این پارچه ها ممکن است رنگ های متنوعی داشته باشند و از نخ رنگی یا چاپی باشند. این پارچه ها میتوانند با منجوق و پولک، خصوصا درمواردی که گیپور لباس عروس است، تزئین شوند.

مقاله چگونه لباس عروس رویایی خود را انتخاب کنیم را بخوانید.

کیفیت

گیپور میتواند انصافا به عنوان یکی از مجلل ترین پارچه توری که تا به حال تولید شده، نامیده شود. گرچه، همانطور که شما ممکن است قبلا متوجه آن شده باشید، در بیشتر موارد به عنوان پارچه ای تزئینی در ترکیب با دیگر پارچه ها دوخته میشود. دلیل آن چیست؟

برای فهمیدن این موضوع به ساختار بافت آن توجه کنید. اجزای آن اغلب شکلی پیچیده که به روشی متفکرانه برای طراحی به هم پیوستگی بافت ها نیاز دارد، به طور برجسته نشان داده میشوند.  پارچه باید زیبا و ظریف باقی بماند و همینطور قابلیت دوام خود را هم از دست ندهد.

گرچه سازگاری میان دوام پذیری و طرح الیاف نمیتواند تضمین کند که از پارچه دربرابر پاره شدن اتفاقی یا تنگ شدن، محافظت میکند. این شاید یکی از دلایل معمول ترکیب این پارچه با پارچه های مقاوم مثل ساتن، حریر، کرپ، چیت و… در زمینه پارچه است.

دلیل دیگری هم وجود دارد که درمورد روش لمس پارچه ی گیپور است- ساختار بافتش ممکن است به پوستتان حس ناخوشایندی بدهد. با این وجود، این پارچه جنبه مثبت زیادی دارد که میتوانید آنها را با بعضی از جنبه های منفی اش که در جدول زیر آمده، مقایسه کنید.

جنبه مثبتجنبه منفی
ظرافتمیتواند کاملا بدون ظرافت باشد
حفظ شکلنسبتا تنگ
شفافیتمیتواند پاره شود
وزن سبکپیچیدگی در رنگرزی‌
مراقبت آسان

کاربرد

چنین پارچه های ظریف در بسیاری از زمینه ها کاربرد دارند. لباس شب، لباس اداری، لباس خواب- این لباسها تنها بخش کوچکی از کاربرد این پارچه هستند.

  • پیراهن مجلسی، لباس شب و لباس عروس
  • بلوز و دامن
  • دستکش یک انگشتی
  • شال و روسری
  • پرده و پارچه روی طاقچه
  • دستبند و گردنبند
  • آستر
  • روکش بالش

آنچه که باعث ظرافت خاص این پارچه میشود، تزئینی بودن خود آن است و به هیچ تزئین اضافی نیاز ندارد. این پارچه اغلب با زیورآلات درخشان و الماس، ترکیب میشود.

گیپور

چگونه از تور در لباسهایمان استفاده کنیم

گیپور میتواند به لباستان ظرافت و لطافت ببخشد و خصوصا هنگام استفاده در رنگ زمینه پارچه سنگینتر، چشمگیر به نظر برسد. وقتی به صورت لایه ای روی پارچه ای بدون طرح قرار بگیرد، زیبا و درخشان به نظر میرسد. به دلیل سبک بودن باعث نمیشود تا هنگامی که به صورت لایه ای روی پارچه دیگری استفاده شد، خیلی سنگین یا ضخیم شود.

لباسی کاملا از جنس گیپور در موارد خاصی استفاده میشود، مثلا به پیراهن های بلند و زیبا فکر کنید که جذب بدنتان باشد و مجلل و به طرز زیبایی زنانه به نظر برسد. اگرچه استفاده از مقداری تور در بالاتنه یا لبه ی دامن لباس، میتواند درخشندگی و لطافت و ظرافت مجللی به هر لباسی بدهد.

مقاله به همراه لباس مجلسی بلند چه بپوشیم را بخوانید.