۸ اشتباه بزرگ پدر و مادرها در تربیت کودک که منجر به تخریب اعتماد به نفس آنها می‌شود

همه ی ما میدانیم که بزرگ کردن بچه ها، کار آسانی نیست. شما به عنوان پدر و مادر، تمام تلاشتان را میکنید تا مطمئن شوید که فرزندتان به شکلی سالم تربیت میشود و قدردان زحمات شماست؛ ولی روشی که شما برای تربیت فرزندتان انتخاب میکنید، تأثیر مستقیمی بر چگونگی رفتار او در آینده دارد. روش های خاصی از تربیت، درحقیقت میتواند باعث شود که او در سکوت رنج ببرد و در آینده مشکلاتی در اعتماد به نفس کودک داشته باشد.

در این مقاله، ۸ اشتباه بزرگ پدر و مادرها در تربیت کودک که منجر به تخریب اعتماد به نفس شان میشود، معرفی شده اند:

۱- اجازه دهید از زیر بار مسئولیت فرار کنند

باوجود اینکه ممکن است فکر کنید کارهای سخت بر بچه هایتان تأثیر ناخوشایندی دارد و اضطرابشان را بیشتر میکند، اما کمک کردن در کارهای خانه، بچه ها را فرد مسئولیت پذیرتری میکند.

انجام کارهای مناسب سن کودکان به آنها کمک میکند تا اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند. بنابراین چه به فرزندتان بگوئید در لباس شستن به شما کمک کند و چه بخواهید آشغال ها را بیرون ببرد، مسئولیت ها فرصت هایی برای بچه ها هستند تا خودشان را توانمند و شایسته بدانند.

مقاله راهکارهایی برای اینکه کودکان به حرف والدین خود گوش دهند را بخوانید

۲- جلوگیری از اشتباهاتشان

دیدن شکست، پذیرفته نشدن و اشتباه فرزندتان در کاری، بسیار سخت است. وقتی چنین مواردی پیش می آید، بسیاری از پدر و مادرها قبل از شکست فرزندشان باعجله به کمکشان می شتابند. اما با جلوگیری از اشتباهشان، فرصت یادگیری نحوه ی دوباره قد راست کردن را از آنها میگیرید.

خواه فرزندتان قبل از یک مسابقه بزرگ فوتبال فراموش کند تجهیزات کفش ورزشی اش را ببرد، خواه چند سوال امتحان ریاضی اش را اشتباه جواب دهد، اشتباهات بزرگترین معلم زندگی هستند. هریک از اشتباهات، فرصتی برای کودک است تا قدرت ذهنی مورد نیاز برای دفعات بعد را ایجاد کنند و اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند.

۳- از آنها دربرابر احساساتشان محافظت کنید

وقتی فرزندتان ناراحت است، وسوسه میشوید خوشحالش کنید و وقتی عصبانی است، او را آرام کنید؛ اما نحوه ی عکس العمل ما نسبت به احساسات کودک مان، تأثیر زیادی بر تقویت اعتماد به نفس و هوش هیجانی شان دارد.

به فرزندتان کمک کنید تا محرکات احساساتش را تشخیص دهد و نحوه ی خودکنترلی را یاد بگیرد. چارچوبی برایش تعیین کنید تا در توضیح نحوه احساساتش به او کمک کند؛ بنابراین در آینده به لحاظ اجتماعی، به روشی مناسب و راحت تر با آن احساسات برخورد خواهد کرد.

۴- چشم پوشی از قوای ذهنی آسیب دیده

با گفتن جملاتی مثل “ما نمیتوانیم مانند بچه های دیگر کفش جدیدی بخریم چون خانواده پولداری نیستیم” فرزندتان را مجاب میکند که بیشتر شرایط زندگی، خارج از محدوده کنترل ما هستند. به جای اینکه بگذارید فرزندتان خودخوری کند یا درباره بدشانسی هایش مبالغه کنید، او را تشویق به انجام کارهای مثبت و سودمند کنید (مثلا کارآموزی درفصل تابستان این فرصت را فراهم میکنید تا بتواند پولش را پس انداز کند و هرچه میخواهد یا نیاز دارد را بخرد). بچه هایی که انتخاب های خود در زندگی را تشخیص داده اند، نسبت به توانایی های خود در ایجاد آینده ای بهتر اطمینان بیشتری دارند.

۵- بیش از حد محافظه کار بودن

قطعا اگر فرزندتان را درون حبابی محافظت شده نگه دارید، اضطراب زیادی را از شما دور میکند؛ اما اگر آنها را از چالش ها دور نگه دارید هم مانع پیشرفتشان خواهید شد. خودتان را نه به عنوان یک محافظ، بلکه به عنوان یک راهنما درنظر بگیرید. به کودکتان اجازه دهید در زندگی تجربه کسب کند، حتی وقتیکه اجازه رفتن به آنها دادن ترسناک باشد! شما به کودک تان فرصت کسب اعتماد به نفس در توانایی مواجهه با آنچه که زندگی بر سر راهشان قرار خواهد داد را میدهید.

۶- انتظار کمال

خوب است که انتظارات بالایی داشته باشیم، اما انتظارات بیش از حد هم عواقب خودش را دارد. وقتی بچه ها انتظارات بالای شما را میبینند، ممکن است حتی زحمت تلاش به خود ندهند و حس کنند هرگز از عهده آن کار بر نمی آیند.

درعوض، انتظارات واضح طولانی مدتی داشته باشید و نقاط عطفی را در مسیر قرار دهید تا اعتماد به نفس کودک تان را  بهبود بخشید. به عنوان مثال، رفتن به دانشگاه یک انتظار بلند مدت است؛ بنابراین به آنها کمک کنید تا اهداف کوتاه مدتی در طول مسیر ایجاد کنند (مثل کسب نمرات خوب، انجام تکالیف، مطالعه).

۷- مقایسه فرزندتان با بچه های دیگر

هرگز فرزندتان را با بچه های دیگر، مقایسه نکنید. وقتی مستقیما به آنها میگوئید که باید شبیه بچه های دیگر باشد تا بتوانند شما را تحت تأثیر قرار دهد، حتی بدتر هم میشود. هر بچه ای توانایی و استعدادهای خاص خودش را دارد، بنابراین اگر باعث شوید که احساس کنند چون به اندازه کافی کامل نیستند پس باید متفاوت باشند، اثر زیان باری در اعتماد به نفس کودک شما خواهد داشت. درعوض، پدر و مادرها باید بیشتر به بچه هایشان توجه کنند؛ بنابراین میتوانند به خاطر همه کارهایشان از آنها تقدیر کنند.

۸- تنبیه به جای تأدیب

بچه ها باید بدانند که بعضی از کارها، عواقب جدی خواهند داشت؛ اما تفاوت بزرگی میان تنبیه و تأدیب وجود دارد. بچه هایی که تأدیب شده اند فکر میکنند انتخاب بدی کرده اند و بچه هایی که تنبیه شده اند، فکر میکنند آدم بدی هستند.

به عبارت دیگر، کودکانی که تأدیب شده اند، اعتماد به نفسی کسب میکنند که میتوانند در آینده انتخاب های عاقلانه و مناسب تری داشته باشند، اما بچه هایی که تنبیه شده اند، فکر میکنند در انجام بهتر کارها، ناتوان هستند.

مقاله ۵ دلیل مهم برای اثبات نامناسب بودن تنبیه بدنی برای تربیت کودکان و معرفی ۵ روش مؤثرتر را بخوانید

nima: