۵ دلیل مهم برای اثبات نامناسب بودن تنبیه بدنی برای تربیت کودکان و معرفی ۵ روش مؤثرتر

تنبیه بدنی روش رایجی است که از میان ۵ پدر و مادر، حداقل ۴ تا از آنها و از هر ۱۰ بار تنبیه، حداقل ۹ بارش را خانم ها -چه مادر بچه باشد و چه پرستار- انجام میدهند تا بچه های سرکش و لوس را تربیت کنند. بعضی ها در کتک زدن بچه هایشان، تردید نمیکنند و بیرحمانه ترین تنبیه ها زمانی است که با دستشان مثلا با کمربند بچه ها را میزنند. اما حتی با وجود اینکه پدر و مادرها فکر میکنند بچه هایشان را تنبیه و اصلاح کرده اند و معتقدند که این کارشان ضرری برای بچه ندارد؛ اما تحقیقات نشان میدهد که این روش نه تنها زیان آور است، بلکه تأثیری هم بر رفتار بچه ندارد.

مقاله ۸ اشتباه بزرگ پدر و مادرها که منجر به تخریب اعتماد به نفس کودکان میشود را بخوانید.

این مقاله به شما نشان میدهد که چرا ممکن است این کار تأثیرات خطرناکی داشته باشد و چه روش هایی برای تربیت بچه ها، بهتر است.

۱- تنبیه بدنی کودک تأثیری ندارد و مشکلات را بدتر میکند

کاملا درست است! بچه ها میتوانند سمج باشند و صبر پدر و مادرها هم حدی دارد، اما اگر پدر و مادرها بخواهند به کتک زدن متوسل شوند، به هیچ چیزی نمیرسند. تحقیقات نشان میدهد که خشونت در مدت زمانی طولانی بر تربیت بچه تأثیری ندارد؛ چون کودکان نیاز دارند تا دلیل رفتارهای بد خودشان را پنهان کنند. به عبارت دیگر بچه ها نیاز به درک دارند، آنها برای این رفتارهای نامناسب، دلیل و توضیح میخواهند. خشونت تنها یک روش سریع برای توقف کارهای بچه است.

۲- این روش مسیری است که منجر به اذیت و آزار بچه توسط پدر و مادر میشود

تحقیقات نشان میدهد که اکثر موارد کودک آزاری با تنبیه بدنی شروع میشوند. پدر و مادرها با فرض بر اینکه تنبیه بدنی بر  کودکان اثری ندارد، معمولا مقدار خشونتی که دفعه ی بعد برای رفتار نامناسب بچه هایشان، به کار میبرند را افزایش میدهند. همیشه انتظار دارند این تنبیه ها تأثیر دائمی بگذارند، اما هرگز این اتفاق نمی افتد. درنتیجه خشونت و تنبیه را بیشتر کرده و در نهایت با روشی که هرگز تصور نمیکردند، به آزار و اذیت کودکشان پایان میدهند.

۳- خشونت منجر به افزایش تعداد افراد متجاوز و خطاکار در آینده میشود

بچه هایی که در زمان کودکی شان تنبیه بدنی میشدند، بیشتر تمایل دارند که نسبت به بچه ها و همسرشان، خشونت به کار ببرند. آنها حتی بیشتر در خطر متخلف قانونی شدن، قرار دارند. جای تعجبی ندارد که پدر و مادرها با حرفشان میتوانند بچه هایشان را متقاعد کنند؛ اما الگو و سرمشق بچه ها، تأثیر بسیار بیشتری بر آنها دارند. اگر پدر و مادری با کتک زدن یک درگیری را حل کنند، بچه ها یاد میگیرند و این کار را انجام میدهند.

۴- بچه ها ممکن است با افسردگی، رنج هایشان را تحمل کنند

اگر همسرتان شما را بزند، آیا هنوز هم فکر میکنید دوستتان دارد؟ به ندرت این درمورد بچه ها هم صدق میکند. کودکان زمانی که تحت تنبیه بدنی پدر و مادرشان قرار میگیرند، درمورد عشق و علاقه آنها نسبت به خودشان، شک میکنند. با توجه به اینکه زندگی کودک بر محور پدر و مادرش میچرخد، بچه ها کاملا احساس طرد شدن میکنند و ممکن است دچار افسردگی بالینی شوند. که این موضوع بر فرآیند اجتماعی شدن بچه ها تأثیر میگذارد و آنها را ناامید میکند.

۵- این تنبیه، کودکان را به طور جدی بیمار میکند

بچه ها تنها با شاهد بودن خشونت های پیوسته، به سطحی از اضطراب میرسند که سیتم ایمنی بدنشان، ضعیف میشود. مواجهه با تنبیه های بدنی دائمی، تأثیرات بسیار بیشتری دارد؛ چون به گونه ای سیستم ایمنی بدن را تضعیف میکند که بچه بیشتر در معرض بیماری ها قرار میگیرد. درمواردی که کودک بیماری های خاص وسخت دارد، اضطراب آنرا بدتر میکند.

چه کارهایی میتوانید به جای کارهای زیر انجام دهید؟

وقتی که صبرتان تمام شده است

دوباره به انتظاراتتان فکر کنید و از خودتان بپرسید که آیا رفتار کودکتان با سن و مرحله رشد کودکی اش، مثلا با سوال های تمام نشدنی اش، مطابقت دارد یا نه. این کار ممکن است موجب شود تا انگیزه برای تنبیه بدنی کودکتان را کنار بگذارید و به شما کمک میکند تا در مواردی که دوباره در این وضعیت قرار گرفتید، بسیار مهربانتر باشید.

وقتی مرتبا به کودکتان میگویید باادب باشد اما او همچنان به حرفتان گوش نمیدهد

فرض نکنید که کودک میداند چه اشتباهی کرده است یا وقتی که شما میگویید”درست رفتار کن” او منظورتان را میفهمد. درمورد اشتباهات و دلیلشان، تیزبین باشید. جملات ساده ای بگویید، مثلا “برادرت را محکم فشار نده، ممکن است صدمه ببیند”.

وقتی کودکتان کنترلش را از دست بدهد

زمانی که کودکتان کنترلش را از دست بدهد، به گونه ای عکس العمل نشان دهید که تنش از بین برود و شرایط بدتر نشود. آرام باشید، به چشمان او نگاه کنید و صدایتان را پائین بیاورید. آرامش یک توانایی قوی برای برقراری صلح است.

وقتی کودکتان لجبازی میکند

از کارت طلایی تان استفاده کنید. با آرامش، کودکتان را به مکان آرامی ببرید و به او توضیح دهید که چرا رفتارش درست نبوده است. سپس به او بگوئید اگر ۲ دقیقه صبر کند و آرام شود، میتواند به بازی اش ادامه دهد. اگر شروع به مخالفت و جیغ کشیدن کرد، دوباره ۲ دقیقه او را به آرامش دعوت کنید.

وقتی بچه‌هایتان نمیخواهند به حرفتان گوش دهند

اگر مطمئید که بچه ها آسیبی نمیبینند، بگذارید نتیجه رفتار خود را ببینند. آنها از اشتباهاتشان درس میگیرند. گفتن جملاتی مثل “من به تو گفته بودم این کار را نکنی” ممنوع میباشد.

 آیا تا به حال به این توصیه ها عمل کرده اید؟ آیا همچنان میگوئید که پدر و مادرها با تنبیه بدنی میتوانند کودکان را تحت تأثیر قرار دهند؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید!
مقاله راهکارهایی برای اینکه کودکان به حرف والدین خود گوش دهند را بخوانید.

nima: