دلایل گریه کودکان و راهکارهای برخورد با آن – مناسب برای گروه سنی نوزاد تا ۸ سال

گرسنگی، خستگی، ناراحتی، بیماری یا درد، عواملی است که موجب گریه کودک می‌شوند. گاهی اوقات هم، آنها برای جلب محبت گریه می‌کنند. کودکان نوپا و بزرگتر نیز ممکن است بنا به دلایلی مانند خستگی، ناراحتی یا خشم، گریه سر دهند؛ اما زمانی که کودک هنوز زبان باز نکرده، خیلی سخت است که بدانیم او چه نیازهایی دارد. در ادامه تلاش می‌کنیم تا راهکارهایی برای برخورد با نوزادان و کودکان گریان ارائه کنیم.

مقاله دیر حرف زدن کودک تشخیص و راهکارهای درمانی را بخوانید.

چرا کودکان گریه می‌کنند

نوزادان با توانایی گریه به دنیا می‌آیند. در واقع، گریه، راه اصلی برقراری ارتباط آنها به شمار می‌آید. آنها زمان گرسنگی، خستگی، ناراحتی، بیماری یا درد از این راهکار استفاده می‌کنند. گاهی اوقات گریه می‌کنند چون به دلداری نیاز دارند.

با وجود این، گاهی اوقات سخت است که در مورد نیازهای کودک گریان تدبیری بیاندیشید؛ بنابراین در ابتدا هنگام مواجهه با گریه بررسی کنید که کودک شما بیمار نباشد یا صدمه ای ندیده باشد. اگر در این رابطه مطمئن نیستید می‌توانید با پزشک عمومی یا پرستار بهداشت خانواده تماس بگیرید.

در مواجهه با گریه نوزاد چه کنیم

به طور متوسط، نوزادان تقریباً سه ساعت در روز را به گریه و نق نق زدن اختصاص می‌دهند و از هر ده نوزاد، یک نوزاد حتی بیشتر هم گریه می‌کند. به طور معمول، در حدود شش الی هشت هفتگی، گریه‌ها به اوج خود می‌رسند و سپس با بزرگتر شدن نوزاد به تدریج کمتر می‌شوند.

شایان ذکر است که نوزادان زیر شش ماه اغلب بعد از ظهر و اوایل شب، گریه سر می‌دهند. بهتر است بدانید که این نوع گریه‌های شدید معمولاً قبل از پنج ماهگی برطرف خواهد شد. وقتی کودک بزرگتر می‌شود معمولاً در طول روز، بیشتر گریه می‌کند چون این امر در کودکان بزرگتر به دلیل برقراری ارتباط با شما یا در مورد چیزی در محیط پیرامون آنها است.

نکاتی برای مدیریت گریه نوزاد

ابتدا ببینید آیا کودکتان گرسنه است یا جایش خشک است. شاید بتوانید با غذا دادن، خواباندن یا تعویض پوشک، او را آرام کنید. در ادامه به نکاتی دیگر اشاره می‌کنیم تا بتوانید با گریه کودک راحت‌تر کنار بیایید.

برخی از این نکات برای تمام اوقات شبانه روز کاربردی هستند و برخی دیگر فقط برای گریه زمان خواب مناسب می‌باشند. شاید لازم باشد که راهکارهای مختلفی را در زمان‌های مختلف امتحان کنید تا ببینید کدام یک برای کودکتان بهترین است.

مقاله آیا نوزادان میتوانند بفهمند چه زمانی پدر و مادرها دعوا میکنند را بخوانید.

حرکت دادن کودک

  • به آرامی کودک را در گهواره بگذارید. گاهی اوقات حرکت دادن کودک و در آغوش گرفتن آنها موجب آرامش می‌شود.
  • اگر خیلی خسته نیستید، کودک را به پیاده روی برده یا با ماشین گشتی بزنید. حتی اگر کودک بی خیال گریه کردن هم نشود، گاهی اوقات حرکت کردن، کنار آمدن با نق نق‌های او راحت تر می‌کند.

توجه داشته باشید که خواباندن کودک بدون نظارت در کالسکه، توصیه نمی‌شود.

آرامش و دلداری دادن به کودک

  • کودک را به یک حمام گرم ببرید.
  • او را به آرامی ماساژ دهید. این کار به آرامش او کمک می‌کند. پرستار بهداشت خانواده می‌تواند روش ماساژ کودک را به شما آموزش دهد.

آرامش دادن به کودک حین خواب

  • سعی کنید برای تغذیه و خواب کودک، الگویی تنظیم کنید.
  • کودک را مانند قنداق در پتویی بپیچید. این کار به او حس امنیت خواهد داد.
  • او را به پهلو روی تخت بخوابانید و به آرامی و یکنواخت به پشت او بزنید. بعد از اینکه خوابید، به آرامی او را به پشت برگردانید.
  • پستانک را امتحان کنید. گاهی اوقات کودک گرسنه نیست ولی نیاز به مکیدن دارد. اگر سن کودک بیش از 3 تا 4 ماه است، به او یاد دهید که از انگشت شست برای مکیدن استفاده کند.
  • با او به آرامی سخن بگویید. برایش آواز بخوانید یا موسیقی ملایمی پخش کنید. صدای سفید (صداهایی که دارای همه بسامدهای شنودپذیر توسط انسان است) در برخی نوزادان تسکین دهنده هستند. مثلاً، می‌توانید یک فن، جاروبرقی یا رادیو را امتحان کنید.
  • سعی کنید نور محیط را کاهش دهید تا اثر تحریک کنندگی آن کم شود.

احساساتتان را مدیریت کنید

سعی کنید همچنان که صدای گریه نوزاد در گوشتان موج می‌زند، خودتان را کنترل کنید و به خود بگویید همه چیز خوب است. همه تلاش شما برای این است که به کودکتان کمک کنید.

هنگامی که گریه کودک شدید است، حواستان به خودتان هم باشد

اگر کودک شما خیلی گریه می‌کند، فراموش نکنید که باید حواستان به خودتان هم باشد. اگر دچار استرس، اضطراب و عصبانیت شدید هستید، بدانید که پنج دقیقه کتاب خواندن، قدم زدن اطراف خانه یا مراقبه (مدیتیشن) می‌تواند شما را آرام کند.

بهتر است گاهی از همسر یا یکی از اعضای خانواده برای نگهداری کودک کمک بگیرید و در این فاصله کمی استراحت کنید. اگر دلیل گریه کودتان، بیماری یا درد نیست، پس راهکارهای بسیار دیگری برای کمک به او وجود دارد.

مقاله چه کاری از دست والدین برای اوقات تلخی کودکشان بر می‌آید را بخوانید.

گریه کودک نوپا

معمولاً گریه کودکان نوپا به یکی از همان دلایلی است که قبلاً گفتیم؛ ولی ممکن است گاهی از گریه برای کنار آمدن با احساساتی مانند ناامیدی، خجالت یا حسادت استفاده کنند. اگر کودکتان به لحاظ جسمی مشکلی ندارد، نکات زیر می‌تواند به شما در گریه کودک نوپایتان کمک کند:

  • اگر فکر می‌کنید کودک خسته است، استراحت می‌تواند به او کمک کند. می‌توانید با پخش موسیقی یا خواندن داستان، محیطی آرام برای استراحت او فراهم کنید.
  • اگر گریه هنگام خواب اتفاق بیفتد، احتمالاً لازم است که با در آغوش گرفتن کودک به گریه او فیصله دهید.
  • اگر کودکتان عصبانی یا بدخلق است، او را به جای دیگری ببرید تا با حس امنیت، آرام شود.
  • اگر گریه کودک از سر ناامیدی و یاس است سعی کنید تا به کمک همدیگر، راه حلی برای آن پیدا کنید. (مثلاً اگر کودک از اینکه نمی‌تواند بلوک‌ها را روی هم بچیند و آنها مدام می‌ریزند ناامید شده، به او بگویید که بهتر است با هم امتحان کنید. بدین ترتیب کودک متوجه می‌شود که احساس او را درک کرده اید و همچنین خود سامانی را هم به او یاد می‌دهید.)
  • اگر کودک نوپای شما کمی دمدمی مزاج است، سعی کنید وقتی را برای پیاده روی در محیط بیرون یا حباب بازی اختصاص دهید. می‌توانید با هم موسیقی بنوازید یا کمی با هم حرکات موزون انجام دهید. حتماً از نتیجه شگفت زده خواهید شد.

گریه کودک پیش دبستانی و مدرسه ای

به طور معمول کودکان بزرگتر، کمتر گریه می‌کنند. زمانی که کودک صحبت می‌کند راحت‌تر می‌تواند دلیل ناراحتی و احتیاجات خود را توضیح دهد. همچنین می‌تواند از واژگان برای بیان احساسات خود استفاده کند.

اگر کودک به لحاظ جسمی مشکلی ندارد، پس راهکارهای زیر می‌تواند برای کنترل گریه کودک پیش دبستانی و مدرسه ‌ای مفید باشد:

  • صبر کنید تا کودک آرام شود و سپس از او بپرسید که چرا ناراحت است. وقتی احساساتی که به زبان می‌آورد را تکرار کنید، این گونه به کودکتان می‌فهمانید که به او گوش می‌دهید. مثلاً به او می‌گویید، «تو ناراحتی چون حسام با تو بازی نکرده!»
  • راهکارهای جایگزین به او پیشنهاد کنید. مثلاً «چطور است به جای حسام، با پارسا بازی کنی!»
  • به کودکتان اطمینان بدهید که اصلاً اشکالی ندارد که گریه کند و احساساتش را بیان کند. مثلاً وقتی برای کودک اتفاقی می‌افتد یا زمانی که آسیب می‌بیند می‌توانید جمله‌ای مانند این به او بگویید: «اگر من هم جای تو بودم حتماً گریه می‌کردم».

اگر فکر می‌کنید کودکتان بیش از حد گریه می‌کند و غمگین است، بهتر است از متخصص کودکان مشاوره بگیرید.

حرف آخر

گریه کودک بخش طبیعی از رشد او محسوب می‌شود. مهم است که دلیل گریه کودک را دریابید و از روش‌های مناسب برای مدیریت احساسات او استفاده کنید.

با بزرگتر شدن کودک، می‌توانید در شناخت محرک‌هایی مانند گرسنگی، استرس و تحریک بیش از حد، موفق‌تر باشید. حتی گاهی فقط نیاز دارند که آنها را در آغوش بگیرید تا به آنها کمک کنید که احساساتشان را بهتر کنترل کنند.

مقاله برطرف کردن حواس پرتی و ایجاد تمرکز در کودکان را بخوانید.